TH-logo TH fotoTH fotoTH foto

Lucienne en de beenhouwer

van Marcel Aymé

Aanpak

Een stuk kiezen is één, ermee aan de slag gaan is twee. Ons eerste probleem was de lengte van het stuk: drie en een half uur bij de première!  Nu mag je er nog van uitgaan dat Franse theaterbezoekers in 1948 waar voor hun geld verwachtten (”Amuse-moi!”), een lange zit bleef het!  De door snelle tv- en filmactie verwende toneelbezoeker van 2017 is daar niet tegen opgewassen.  
Inkorten was de boodschap, en inkorten deden we.  In verschillende stapjes.  Daarbij onder meer ontdekkend hoe ambachtelijk dit stuk wel was geschreven:  herhaaldelijk moesten we dialogen weer terug in hun oorspronkelijke staat herstellen, omdat ze een verwijzing bevatten die in een latere scène van belang was, en nog later protesteerden sommige acteurs – terecht! – tegen de verwijdering van “… een geweldige repliek! Die wil ik wel in de mond nemen …” 
Al repeterend ontdekten we herhaaldelijk hoe eminent speelbaar dit stuk wel was: grappig, met veel onderliggende emoties: van hilarische situaties die soms aan de commedia dell’ arte herinneren, over subtiele suggestie tot donker cynisme.  Maar altijd met een verbazende en o zo Franse légèreté!